Stel je voor: een team volwassenen ontwerpt een app voor tieners. Ze bedenken functies, kiezen kleuren, schrijven teksten. Bij de lancering blijkt dat geen enkele jongere de app wil gebruiken. Herkenbaar? Het gebeurt vaker dan je denkt.
Het probleem met 'voor jongeren'
Volwassenen denken te weten wat jongeren nodig hebben. Maar de wereld van een vijftienjarige is fundamenteel anders dan die van een veertigjarige beleidsmaker. Wat wij logisch vinden, kan voor hen onbegrijpelijk zijn. En andersom.
"Wij vroegen jongeren om feedback op een bijna af product. Ze zeiden: 'Waarom hebben jullie ons niet eerder gevraagd? Dan hadden we dit heel anders gedaan.'"
Echte participatie betekent niet achteraf om een mening vragen. Het betekent jongeren vanaf het begin betrekken bij het definiëren van het probleem én het bedenken van oplossingen. Organisaties zoals de Nationale Jeugdraad zetten zich hier al jaren voor in en laten zien hoe waardevol de stem van jongeren is.
Hoe doe je dat?
Jongerenparticipatie vraagt om een andere aanpak dan traditionele projecten. Een paar lessen uit de praktijk:
- Ga naar hen toe: Verwacht niet dat jongeren naar jouw kantoor komen. Organiseer sessies op scholen, in buurthuizen of online.
- Maak het concreet: Abstracte discussies werken niet. Laat jongeren schetsen, bouwen en testen.
- Beloon hun tijd: Jongeren investeren uren in jouw project. Dat verdient een vergoeding, niet alleen een bedankje.
- Geef echte invloed: Niets is zo demotiverend als meedenken terwijl de beslissing al vaststaat.
Wat levert het op?
Projecten met echte jongerenparticipatie zijn succesvoller. De game Buddie, winnaar van onze hackaton, is ontwikkeld door studenten die dicht bij de doelgroep staan. Het resultaat: een product dat aansluit bij hoe kinderen denken en spelen.
Maar er is meer. Jongeren die meewerken aan innovatie, ontwikkelen zelf ook vaardigheden. Ze leren samenwerken, presenteren en kritisch denken. Participatie is dus niet alleen goed voor het eindproduct, maar ook voor de jongeren zelf.
De uitdaging
Echte participatie kost tijd en geld. Het vraagt om flexibiliteit in planningen en budgetten. Niet elke organisatie is daarop ingericht. Toch is het de investering waard. Oplossingen die mét jongeren zijn ontwikkeld, maken meer impact dan oplossingen die vóór hen zijn bedacht.
Laten we jongeren niet zien als ontvangers van hulp, maar als partners in vernieuwing. Zij kennen hun eigen wereld het beste. Tijd om te luisteren.